Ochrona przyrody

Warto zapobiegać powstawaniu odpadów: korzystać z potrzebnych rzeczy dłużej, naprawiać i używać ponownie, gdy jest to bezpieczne. Recykling odzyskuje surowce, ale wymaga zbiórki i przetwarzania. Jednorazowy produkt nie staje się bezkosztowy tylko przez wyrzucenie do dobrego pojemnika.

Nie wszystkie przedmioty z podobnego materiału trafiają razem: pojemnik na szkło służy głównie opakowaniom, a nie każdemu szkłu i ceramice. Karton po mleku jest opakowaniem wielomateriałowym zbieranym z metalami i tworzywami. Opakowania opróżniamy; nie trzeba ich specjalnie myć wodą. Baterii i elektroodpadów nie wrzucamy do odpadów zmieszanych. O miejsce oddania pytamy dorosłego i sprawdzamy gminną instrukcję.

Zakładamy zużycie tylko wtedy, gdy jest potrzebne: zakręcamy wodę podczas namydlania rąk, zgłaszamy przeciek, wyłączamy niepotrzebne oświetlenie i korzystamy z urządzeń zgodnie z zasadami. Nie oszczędzamy kosztem higieny, bezpieczeństwa lub wymaganego ogrzewania. Skutek liczbowy zależy od rzeczywistych parametrów urządzenia i czasu, więc dane ćwiczeniowe nie są uniwersalną obietnicą oszczędności.

Ochrona gatunkowa dotyczy określonych roślin, zwierząt i grzybów oraz przewidzianych przepisami zasad. Nie sprowadza się do zakazu zabijania: ważne mogą być także gniazda i miejsca rozwoju. Chroniąc organizm, potrzebujemy odpowiednich siedlisk, pokarmu i możliwości przemieszczania. Nie zabieramy okazów ani nie płoszymy zwierząt dla zdjęcia; zakres zakazów i wyjątków sprawdza się w aktualnych zasadach.

Park narodowy, rezerwat przyrody, park krajobrazowy i obszar Natura 2000 są różnymi formami ochrony, o różnych celach i zasadach. Pomnik przyrody może obejmować np. wyjątkowe drzewo lub głaz, a nie cały las. Ochrona obszaru pozwala zachować powiązania organizmów i warunków środowiska. Nie każde miejsce zielone jest parkiem narodowym i nie wszędzie obowiązują identyczne zakazy.