Informatyka

Podstawowy — szkoła podstawowa

Algorytmy

Pomoce naukowe

Algorytm to jednoznaczny sposób rozwiązania ustalonego problemu. Zaczniemy od danych wejściowych i oczekiwanego wyniku, a następnie zapiszemy kroki, decyzję oraz powtórzenie. Na małych zbiorach prześledzimy też wyszukiwanie i sortowanie, aby uzasadnić wynik, a nie go zgadywać.

Najważniejsze w skrócie

  • Określ dane, wynik i założenia, zanim zapiszesz kroki.
  • Warunek wybiera drogę; pętla powtarza działania i wymaga kontroli zakończenia.
  • Wyszukiwanie odnajduje, a sortowanie porządkuje elementy.

Co warto wiedzieć na początek

Przydatne pojęcia i umiejętności

  • Potrafię porównywać liczby i wykonywać proste działania.

Po tej lekcji

  • Określam dane, wynik i warunki rozwiązania.
  • Czytam schemat z rozgałęzieniem i śledzę pętlę.
  • Rozróżniam wyszukiwanie i porządkowanie.

Instrukcja wymaga określonej kolejności

Opis problemu powinien podać dane, wynik oraz założenia. Dla obwodu prostokąta danymi są dodatnie długości a i b w tej samej jednostce, a wynikiem 2 · (a + b). Instrukcje „oblicz sumę boków” i „podwój otrzymaną sumę” tworzą kolejność; polecenie „zrób coś z bokami” nie jest wystarczająco jednoznaczne.

Przestawienie kroków zmienia rezultat: przypisz x wartość 3, potem zwiększ ją o 2 daje 5. Najpierw zwiększ nieokreśloną wartość x nie ma ustalonego sensu. Algorytm sprawdzamy także dla przypadków granicznych, np. pustej listy, jeśli dopuszcza ją opis problemu.

Źródła: [1].

Schemat blokowy i warunek

Start i Stop oznaczamy umownie zaokrąglonym blokiem, działanie prostokątem, wejście/wyjście równoległobokiem, a warunek rombem. Strzałki wskazują kolejność. Z rombu wychodzą dwie podpisane drogi: prawda i fałsz, inaczej tak i nie. Warunek n > 0 jest fałszywy także dla zera, nie tylko dla liczb ujemnych.

STARTOdczytaj nn > 0?taknieWypisz „dodatnia”Wypisz „niedodatnia”STOP

Autorski schemat blokowy. Romb rozdziela dwie drogi; dla zera wybieramy „nie”.

Jeśli rysunek jest szerszy niż ekran, przesuń go w poziomie.

Źródła: [2].

Pętla: co się zmienia i kiedy kończy?

Pętla powtarza instrukcje dla kolejnych elementów albo dopóki warunek jest prawdziwy. Aby dodać liczby 1, 2 i 3, zaczynamy od sumy 0 i dodajemy każdą po kolei. W pętli sterowanej warunkiem trzeba sprawdzić, czy aktualizacja danych przybliża zakończenie. Niezmieniane i = 0 przy warunku i < 3 może dać nieskończone powtarzanie.

Śledzenie sumowania
EtapDodana liczbaSuma po kroku
Początek—0
111
223
336

Źródła: [3].

Wyszukiwanie i sortowanie

Wyszukiwanie sprawdza, czy element istnieje i gdzie go znaleziono. Liniowo porównujemy kolejne elementy, więc lista nie musi być posortowana. Brak wyniku możemy stwierdzić dopiero po sprawdzeniu wszystkich potrzebnych elementów. Wyszukiwanie przez połowienie wymaga uporządkowania i odrzuca część zbioru po porównaniu ze środkiem.

Sortowanie zmienia kolejność według klucza, np. od najmniejszej liczby. W prostym sortowaniu przez wybór znajdujemy najmniejszy z pozostałych elementów i przenosimy go na kolejne miejsce. Powtórzenia pozostają w wyniku: porządkowanie nie jest usuwaniem duplikatów. Długość listy i zestaw elementów powinny być zachowane.

Źródła: [4].

Omówione przykłady krok po kroku

1. Zapisz algorytm obliczenia obwodu prostokąta o bokach 3 cm i 5 cm.

Pytanie lub sytuacja: Zapisz algorytm obliczenia obwodu prostokąta o bokach 3 cm i 5 cm.

Jak podejść do zadania: Najpierw określam dane i wzór.

  1. Odczytaj dodatnie długości w cm.
  2. Dodaj 3 + 5 = 8.
  3. Pomnóż wynik przez 2 i wypisz z jednostką.

Odpowiedź: Obwód wynosi 16 cm.

Sprawdzenie i interpretacja: Sprawdzenie bez skróconego wzoru: 3 + 5 + 3 + 5 = 16 cm.

2. Którą drogą w narysowanym schemacie przejdzie n = 0?

Pytanie lub sytuacja: Którą drogą w narysowanym schemacie przejdzie n = 0?

STARTOdczytaj nn > 0?taknieWypisz „dodatnia”Wypisz „niedodatnia”STOP

Autorski schemat blokowy. Romb rozdziela dwie drogi; dla zera wybieramy „nie”.

Jeśli rysunek jest szerszy niż ekran, przesuń go w poziomie.

Jak podejść do zadania: Sprawdzam dokładnie nierówność, bez założenia o znaku.

  1. Warunek brzmi 0 > 0.
  2. To fałsz, bo liczby są równe.
  3. Wybieram drogę nie.

Odpowiedź: Program wypisze „niedodatnia”.

Sprawdzenie i interpretacja: „Niedodatnia” obejmuje liczby ujemne i zero; nie znaczy wyłącznie „ujemna”.

3. Jak zmienia się suma przy dodawaniu listy [1, 2, 3]?

Pytanie lub sytuacja: Jak zmienia się suma przy dodawaniu listy [1, 2, 3]?

Jak podejść do zadania: Tworzę tabelę wartości po każdej iteracji.

  1. Przed pętlą suma = 0.
  2. Po dodaniu 1 jest 1, po dodaniu 2 jest 3.
  3. Po dodaniu 3 otrzymuję 6.

Odpowiedź: Suma końcowa to 6.

Sprawdzenie i interpretacja: Każdy element dodano dokładnie raz; 0 był wartością początkową, nie elementem listy.

4. Licznik i ma wartość 0. Pętla działa dopóki i < 3 i po każdym wypisaniu zwiększa i o 1. Ile iteracji nastąpi?

Pytanie lub sytuacja: Licznik i ma wartość 0. Pętla działa dopóki i < 3 i po każdym wypisaniu zwiększa i o 1. Ile iteracji nastąpi?

Jak podejść do zadania: Śledzę warunek przed wykonaniem kroku.

  1. Dla 0, 1 i 2 warunek jest prawdziwy.
  2. Po trzecim zwiększeniu i = 3.
  3. Warunek 3 < 3 jest fałszywy.

Odpowiedź: Trzy iteracje.

Sprawdzenie i interpretacja: Gdyby warunek był i ≤ 3, wystąpiłaby dodatkowa iteracja dla 3.

5. Wyszukaj liniowo 7 na liście [4, 9, 7, 2]. Ile porównań potrzeba do pierwszego trafienia?

Pytanie lub sytuacja: Wyszukaj liniowo 7 na liście [4, 9, 7, 2]. Ile porównań potrzeba do pierwszego trafienia?

Jak podejść do zadania: Idę od początku i zatrzymuję się przy zgodności.

  1. 4 nie jest 7.
  2. 9 nie jest 7.
  3. Trzeci element ma wartość 7.

Odpowiedź: Trzy porównania; to trzeci element, a w Pythonie indeks 2.

Sprawdzenie i interpretacja: Po znalezieniu pierwszego trafienia nie muszę sprawdzać 2, jeśli zadanie nie żąda wszystkich wystąpień.

6. Uporządkuj [5, 2, 4, 2] rosnąco przez wybór.

Pytanie lub sytuacja: Uporządkuj [5, 2, 4, 2] rosnąco przez wybór.

Jak podejść do zadania: Wybieram najmniejszy spośród jeszcze nieustawionych elementów.

  1. Najpierw wybieram 2, pozostają 5, 4, 2.
  2. Następnie wybieram drugie 2.
  3. Z 5 i 4 wybieram 4; na koniec zostaje 5.

Odpowiedź: [2, 2, 4, 5].

Sprawdzenie i interpretacja: Lista nadal ma cztery elementy i dwa wystąpienia 2; każda następna liczba jest nie mniejsza od poprzedniej.

Typowe błędy i poprawne rozumowanie

Błędne rozumowanie: Algorytm musi być programem w konkretnym języku.

Dlaczego to błąd: Można go zapisać słowami, pseudokodem lub schematem.

Poprawnie: Najpierw opracuj jednoznaczną metodę.

Błędne rozumowanie: n > 0 i n ≥ 0 oznaczają to samo.

Dlaczego to błąd: Różnią się zachowaniem dla zera.

Poprawnie: Sprawdź równość na granicy warunku.

Błędne rozumowanie: Przez połowienie można bez zmian przeszukiwać dowolny chaos.

Dlaczego to błąd: Decyzja o odrzuceniu połowy opiera się na uporządkowaniu.

Poprawnie: Sprawdź wymagania metody przed jej zastosowaniem.

Podsumowanie — zapamiętaj

  • Określ dane, wynik i założenia, zanim zapiszesz kroki.
  • Warunek wybiera drogę; pętla powtarza działania i wymaga kontroli zakończenia.
  • Wyszukiwanie odnajduje, a sortowanie porządkuje elementy.

Sprawdź wiedzę w ćwiczeniach

Wróć do wszystkich powtórek wiedzy

Źródła i dalsza nauka

Data sprawdzenia materiału: 23.10.2026.

  1. ZPE — Zapisywanie prostych algorytmów za pomocą listy kroków
  2. ZPE — Schematy rozgałęzione i algorytmy złożone
  3. ZPE — Wprowadzenie do algorytmów iteracyjnych
  4. ZPE — Wstęp do algorytmów sortowania